Τα αντικείμενα σπουδών των Σχολών Πληροφορικής

pliroforiki-4

Με αφορμή ερωτήματα αποφοίτων όταν έρχεται η στιγμή να  συμπληρώνουν το μηχανογραφικό για το ποια τμήματα πληροφορικής να επιλέξουν  και με ποια σειρά στο μηχανογραφικό, παραθέτουμε το άρθρο: «Οδηγός σπουδών πληροφορικής» από το site:  «http://review.epe.org.gr/» της Ένωσης Πληροφορικών Ελλάδας.

Ο υποψήφιος φοιτητής των σχολών πληροφορικής  θα πρέπει  να μην αρκείται στον όνομα του τμήματος όπως αναφέρεται στο μηχανογραφικό, ούτε και να επηρεάζεται από το πεδίο στο οποίο είναι ενταγμένο (αν φυσικά το επιτρέπει η ομάδα προσανατολισμού που έχει επιλέξει), αλλά να εξετάζει σε βάθος το πρόγραμμα (ή τα προγράμματα) σπουδών που το κάθε τμήμα προσφέρει για να δει αν ανταποκρίνεται στα πραγματικά του ενδιαφέροντα.

Το άρθρο: «Οι τεχνολογίες πληροφορικής και επικοινωνιών περιλαμβάνουν ένα ευρύ φάσμα επιστημονικών πεδίων το οποίο συνεχώς διευρύνεται και εξειδικεύεται με αποτέλεσμα να υπάρχουν σήμερα τέσσερα κύρια αντικείμενα σπουδών πληροφορικής τα οποία συναντάει ο υποψήφιος φοιτητής: Επιστήμη ΥπολογιστώνΜηχανική ΥπολογιστώνΤηλεπικοινωνίες, και Πληροφοριακά Συστήματα. Σύμφωνα με τη διεθνή πρακτική στην ανώτατη εκπαίδευση, κάθε τμήμα προσφέρει συνήθως ξεχωριστά προγραμμάτων σπουδών για κάθε ένα από αυτά τα αντικείμενα και ο φοιτητής καλείται να επιλέξει το συγκεκριμένο πρόγραμμα σπουδών πληροφορικής που τον ενδιαφέρει. Στην Ελλάδα αντιθέτως, για λόγους κυρίως συντεχνιακούς, τα τμήματα δεν διαχωρίζουν τις σπουδές τους σε αυτόνομα προγράμματα σπουδών, ή ακόμη κι αν το κάνουν εξακολουθούν να απονέμουν ενιαίο τίτλο σπουδών, προκειμένου να έχουν περισσότερα επαγγελματικά δικαιώματα. Επομένως, τα περισσότερα προγράμματα σπουδών πληροφορικής, ανεξάρτητα από τον επίσημο τίτλο τους, προσπαθούν να καλύψουν ένα ευρύτερο φάσμα της πληροφορικής και εστιάζουν μεν σε μία από τις παραπάνω περιοχές αλλά προσφέρουν και κάποια μαθήματα από τις υπόλοιπες. Κάποιοι πιστεύουν ότι με αυτό τον τρόπο ο φοιτητής αποκτάει μια πιο σφαιρική εικόνα της πληροφορικής ενώ κάποιοι άλλοι ισχυρίζονται ότι με αυτή την τακτική αυξάνεται υπερβολικά ο αριθμός των μαθημάτων με αποτέλεσμα να είναι αδύνατη η σωστή εμβάθυνση σε ένα αντικείμενο.»

 

Περισσότερα στο: http://review.epe.org.gr/odigos/